Wedstrijdverslagen

Stein, Smeetstraat. Zaterdagmorgen. Rob Schulpen werd wakker. Badend in het zweet. Eega Veronique had hem al twee nieuwe pyama’s aangedaan die nacht en dacht “het is nu wel goed geweest”. Hij viel laat in slaap en had liggen woelen zoals ze dat zeggen. Hij voelde zich weer als “toen ‘r nog ei jungske waor”. Robbie , het jongetje dat aan de hand van papa Schulpen zijn eerste training bij de Kraaien bezocht. Een nachtmerrie had zijn slechte nacht gecompleteerd. Geen enkele bal die vanaf zijn copa mundials vertrok kwam aan. Rob voelde zich Robbie en Robbie was nerveus. Hij maakte zijn debuut bij de mannen waarnaar hij jarenlang had opgekeken. Hij deed de eerste keer mee bij De Ster veteranen.

 

Hij mocht met Willem Thewissen en Rene Hillen ballen dacht hij aan de ene kant verlekkerd en aan de andere kant doodsbang.

Stein, Van Praatstraat. Mirjam werd midden in de nacht de vierde keer wakker. Nu kreeg ze de rechtervoet van Denny in het gezicht. Hij lag ondersteboven en diagonaal in bed. Bloot zoals alle Vostermannen slapen. Daar had Mirjam deze keer echter niets aan want weer moest ze haar vriend ordelijk in bed leggen. Denny werd niet wakker en droomde hardop. “Ich wil dè bal neet, sjöp ‘m neet nao mich, laot mich gewoon get rennen” prevelde Denny. Uren later werd ook Denny geradbraakt wakker. In zijn laatste droom, droomde hij alweer van de dag dat hij op voetbal moest van Pa Vostermans. Denny wilde liever op fietserennen maar pa Math “de snôr” Vostermans vond dat iets voor de dommen. Dat was vele voetbaljaren geleden en pa Math had gelijk. Vandaag mocht Denny zijn debuut maken bij de veteranen. Hij had er naar uit gekeken maar was nerveus, flink nerveus. Straks naast Eddy Ubbink, Thijs Otten en Marc Lacroix.

Stein, een rokerige cafe. Ergens in mei. Aan een tafel worden besluiten genomen door 3 mannen, 3 mannen die geheel verschillen van elkaar maar wel een drie eenheid vormden (Hillen, Thewissen, Muris). Het bestuur van De Ster veteranen, een bolwerk. Het vertrek van Peter Janssen en Robert Kraus hakte er personeel in bij De Ster veteranen. Maar niet getreurd, beide dravers, eentje met en eentje zonder verstand moesten gewoon vervangen worden. Op de bewuste avond werden de laatste details afgetikt door de drie-eenheid waar een oplossing van verwacht werd. Het lukte wonderwel om zonder al te veel met de geldbuidel te rammelen, twee minimaal gelijkwaardige spelers binnen te halen. Vanaf dit seizoen zouden Denny Vostermans en Rob Schulpen de kleuren van onze veteranen dragen. Daarnaast was ook absolute vedette Math Caanen al gestrikt. Voetballend zouden ze het wel redden na verloop van tijd. Daar trok het technisch hart van de veteranen een jaartje op twee voor uit. Looplijnen bestuderen maar ook de afwijkende tactiek was iets dat iemand van buiten de sterschool niet te leren valt. Het bestuur vreesde wel voor hun weerbaarheid in de derde helft. Instant leider Roger Damen zou zich over de twee nieuwelingen bekommeren voor dit gedeelte. Math Caanen kon die derde helft wel aan was de algemene overtuiging. Leon “Pep” Fredriks en Frens Janssen (de coachen) zouden zich tegen het technisch deel aanschurken.

Het gezamenlijk vertrekken naar tegenstander Geleen Zuid werd een fiasco. Ingeleid door Jacky “nooit in september” Linders besloot drie kwart van het team op de app te reageren en rechtstreeks te gaan. Niet goed voor het teamproces maar oké daar is dan weer die beroemde derde helft voor.

Voor de wedstrijd ontving Rob Schulpen zijn eerste prijs. Allereerst mocht hij deze wedstrijd spelen in het tricot van Peter Janssen. Een tricot waarin normaal gesproken nooit meer gevoetbald zou worden. Dit als herinnering aan Peter, de mysterieuze speler die in een wedstrijd overal voetbalde behalve op de plaats waar hij stond opgesteld. Rob kreeg toch voor 1x de eer om in Peter’s truitje te spelen. Verder kreeg Rob ook de gouden luier. Deze was 15 jaar in bezit van Peter Janssen die vanaf zijn 35ste bij de veteranen aansloot. Robbie moet later deze zomer nog 35 worden en is daarmee onze huidige benjamin.

De eerste twee aanwezigen bij “’t Hetje” waren coach van de dag Frens (Coach Pep was om zijn huwelijk te redden de zesde keer op vakantie dit jaar) en krachtmens Willem Thewissen. De volgende dialoog ontspon zich. Willem: “Ich gaon vandaag waal gein minuut d’r naeve en anges stop ich mit alles”. Frenske: “dan kènste baeter al heives gaon Willem en alles d’r neer gwaoje”. De toon voor het nieuwe seizoen was gezet. Grimmig, prestatie-eisend, resultaagerichtt, winnen, winnen, winnen!

Voor het maken van de opstelling gaven verder zowel Denny als Rob voorzichtig aan dat het zelden voor was gekomen dat zij niet in de basis startten van de teams waarvoor zij voetbalden. Als dat al eens gebeurde zouden ze echt niet op de bank plaatsnemen. Gelukkig had Geleen Zuid maar 1 bank beschikbaar en die eigenden ze zich zelf toe. Tacticus Roger Damen oordeelde dat beide spelers nog iets te dik waren om nu al een hele wedstrijd te spelen. Niet de bank maar et gras dus voor de nieuwkomers. Opdracht: looppatronen bestuderen en tactiek eigen maken. Dit kwam hen achteraf niet slecht uit want nu konden ze bijkomen van twee voor hen nieuwe geursensaties. Allereerst had Jack Linders, die altijd een kwartiertje eerder in het kleedlokaal is, zonder Fini te raadplegen zelf een kindje proberen te baren. Deze nieuwe Linder stonk vreselijk. Deze lucht (of was het toch echt het putje van Geleen Zuid) werd gelardeerd met de geur van de sigaar die Gerard voor de wedstrijd in het kleedlokaal oprookte. De beveiliging van Geleen Zuid werd gealarmeerd door het brandsysteem en Gerard werd snel in de kuif gepikt. Ook zaten de beide nieuwelingen met open mond te kijken naar de onderbroekmode die over een jaar of drie weer modern zal zijn. Trendsetter Ron Marchal droeg een ultra kleine zwarte string.

dester veteranen 20150825

Vlnr Rob (van de zenuwen op één schoen), de gouden luier, shirt van Peter, oermens Willem en een al met de wedstrijd bezig zijnde Rene Hillen

 

Onze voormalige veteraan en ex-international Wim Koevermans werd ook al eens verrast door een rokende Gerard in de rust. Op Wim’s “hey wat doe jij nou”. Volgde het Steins plat van Gerard “Rauke achterlijke! Zuuste dat neet? En es dich dat neet bevilt geiste mèr boete zitte”. Wim bleef en werd een echte veteraan.

Wat zagen de beiden vedetten, liggend in het gras?

Het meest opvallende in de eerste helft waren de felblauwe Umbro schoenen van Gerard Martens. Mooie schoenen maken echter wel de man maar helaas niet de voetballer. Gerard maakte een tiental kleine technische fouten. Kleine fouten die de doordeweekse toeschouwer echt niet opmerkt. Toch bleek in de rust dat er zich wat supporters geërgerd hadden gemeld bij de trainer met de mededeling “Haol die koo mit die blauw sjoon droët”. Gerard beloofde nog dat hij zou werken aan die details maar ook bij de veteranen is de klant koning dus kreeg Gerard een helftje rust. Verder viel op dat De Ster een maatje te groot was voor Geleen Zuid. Maar natuurlijk waren daar ook aan onze kant de “eerste wedstrijd van het seizoen slippertjes”. Op die momenten werd Geleen sporadisch gevaarlijk maar dan was daar altijd de in echte Sioux kleuren beschilderde halfbloed indiaan Dave “zonder haar” Piele of in het doel de met 1,80m lengte en 80 kg zware ideale atleet Rene Hillen. Een doelman bekend om zijn mooie zweefduiken en dito safes.

De kansen waren in het begin nog niet besteed aan Jack Linders en Stef Conjour. De Geleen goalie was de sta in de weg. Zijn elegante postuur stond altijd een metertje of 5 voor zijn doel en daar dwong hij respect af bij onze spitsen. Totdat Stef Conjour een Bergkamp stiftje uit zijn hoge hoed toverde. Deze fantastische 0-1 werd gevolgd door de 0-2 door Robbie “Tholen” van der Linden. Pass van Ron Marchal, kop intrekken van Jack de Linder met een oog op de keeper en koekoek!! Steindenaar in Geleense dienst, Joepie de Meijer, floot voor rust. Het grote moment naderde. Samen met Mat Cremers betraden ze het veld. Robbie en Denny, trouw aan elkaars zijde, vlak naast elkaar, schouder aan schouder, weer even junior. Weer even de eerste keer op dat grote veld. Zenuwachtig alsof ze vanuit de A naar de senioren waren gegaan, keken ze rond. Maar hun vrees was ongegrond. Een knipoog, een aanmoediging van de ervaren mannen en de tweede helft ging van start. Eindelijk Debuut Day. Dag zenuwen.

Het team werd niet echt minder door de wissels. De ervaren veteranen hadden wel bedacht om extra grote gaten te laten vallen zodat Denny en Robbie die gaten ook zagen. Dat wil zeggen dat spits Stef Conjour voor in bleef hangen in de vijandelijke zestien. Mat Cremers met zijn backs Thewissen en Lacroix en zijn nieuwe voorstopper de indiaan Piele “zonder haar” bleven op de rand van hun zestien staan en de het halfveld (met de beide debutanten) mocht die gaatjes van 110 meter min twee keer 16 meter is een kleine 80 meter dicht lopen. Dat deden ze met verve. Na enkele minuten begonnen ze zelfs de ballen op te eisen. Het was Stef Conjour die in combinatie met Rob S. de 0-3 aantekende. Even later liet Stef als dank Rob scoren bij zijn debuut. Een jongensdroom kwam uit. Blij juichend rende de voormalige aanvoerder van De Ster 1 een extra rondje langs het dolenthousiaste publiek. De veteranen waren echter al weer begonnen ze misten echter een pion. Rob liep nog juichend langs het veld. Geleen Zuid maakte dankbaar gebruik en krulde mooi de 1-4 in het doel. Vlak na dat moment kreeg Denny zijn kans. Hij zette zelf de aanval op maar was op het moment suprême te snel en passeerde wel drie verdedigers maar ook de achterlijn. Stef Conjour bracht de oude marge weer op het bord (1-5). Toen kwam er een zeldzaam moment. Ik zeg niet “nooit vertoond” want ik zag het al vaker omdat ik jaren geleden al in deze sport werkte met Willie Worms, onze grensrechter. Wat werd er vertoond? Geleen Zuid probeerde een aanval op te zetten. De altijd geniale buitenspelval van de Steinse veteranen klapte precies op tijd dicht. De geleen spits ontving de bal terwijl hij op het moment van spelen ongeveer 5 meter buitenspel stond. Vier man staken hun hand in de lucht. Kat in het bakkie zult u zeggen maar niks hoor. Grensrechter Willie Worms hield zijn vlag demonstratief om laag en riep met zijn zoetgevooisde stem “ Laup noa de klwaote achterlijke keu, ich vlag neet es geer de ganse tiëd neet fatsoenlijk op de plaats bliët staon”. De scheids stond paf maar schreef de 2-5 wel in het boekje. Ron Marchal, de man met de gouden rechter, besloot er 2-6 van te maken met zijn chocolade been. De bal stuiterde een keer of 20 maar de keeper van Geleen moet dezelfde gedachtegang hebben gehad als onze grensrechter 3 minuten eerder en liet de bal lekker lopen.

Al met al een mooie voetbalmiddag die na een uurtje of 2 Geleenkantine door de meesten werd afgesloten bij Tillie de Bekker die de nieuwe voordeur opende. Tillie van harte Proficiat!
PS Niet zo leuk was dat Gerard op het appje van Tillie “Thanks veteranen” reageerde met “d’r waore mèr 2 tanks, Roger en Rene”.

Het seizoen is begonnen beste supporters. Wilt u eens zien hoe voetbal echt gespeeld moet worden? Kom zaterdag naar ’t Hètje, tijd 16.30 uur. Onze nieuwelingen spelen mee maar ook blikvangers als Math Caanen het enfant terribele uit de 70-er en 80-er jaren, superster Misha Dreessen, oud Nederlands bekerwinnaar Jack Linders, slinger- en slangemens Robert Lucassen, Paultje Pantzer van de Put Janssen, Steef van Pirerke Janssen en vele anderen.
Altiëd good!!

Sterman Jan

hallenmasters left banner

rksv de ster walking football 2018 1x250

ster webshop links 250

De Ster Nieuwsbrief - Blijf op de hoogte!

Deze website maakt gebruik van cookies om voorkeursinstellingen bij te houden en analytische cookies om de website te optimaliseren.