Wedstrijdverslagen

De sterbus toog richting A2 met een nieuw gezicht in de gelederen. Nou ja nieuw? Math Caanen, vertrok in 1983 richting het Westen om de oliegigant Shell hogerop te helpen. Nu het aandeel van Shell op haar hoogtepunt staat en fossiele brandstoffen eigenlijk niet meer kunnen, heeft Math zijn werk-carrière aan de wilgen gehangen.

Uitgegeten. Miljonair, dat wel, maar de honger kwam terug. De honger naar de bal. De verloren zoon meldde zich bij de Steinse veteranen en kwam met vlag en wimpel door de stemprocedure. Een nieuw lid was geboren. Als 17 jarige debuteerde hij als linksbuiten van ons eerste elftal van 1973, het supertalent zou die plek tot in 1983 in ere houden. Telt u dus maar uit, de voorhoede van de Ster veteranen: Will Leurs (65), Jack Linders (59), Ron Marchal (57) en Math Caanen (58). Deze brok ervaring wordt gelukkig ondersteund door de jonkies Robert Lucassen en Stef Conjour. Maar denk nu niet, net als sommigen van onze tegenstanders, “ooh die oudjes, die pakken we wel in”. Dat gaat mis. Het is niet voor niets dat Sef Geuskens in zijn “gouden schoen klassement” voor de topscoorder van De Ster stelselmatig weigert rekening te houden met de mannen die bij De Ster veteranen scoren. Dat zou niet leuk zijn voor de rest. Spelers die nu mee doen voor de prijs met 15 doelpunten of zo telt voor ons niet!! De feiten op een rijtje: de veteranen spelen even veel wedstrijden als de andere elftallen van De Ster en onze uitslagen zijn normale uitslagen. Daarbij spelen we tegen gerenommeerde tegenstanders en toch leggen onder andere Jack Linders en Stef Conjour er ieder seizoen elk meer dan 30 in het netje. Van de Caan worden dezelfde aantallen verwacht, Will Leurs klopt niet gering op de deur en Ron Marchal is de koning van de assist met ongeveer 40 wereldpasses waartegen je maar een voet of hoofd hoeft te zetten. De grijze eminentie Sef Geuskens weigert om onduidelijke redenen deze mannen op te nemen. Onacceptabel! Wij boycotten dan ook deze prijs. Genoeg daarover, terug naar HBC – De Ster.

Keeper Rene Hillen moest naar het feest van Nöl Ubbink en Riet Op den Camp welke hun 50 jarig huwelijksfeest vierden. Vanaf deze plek “Van harte geluk en proficiat Nöl en Riet” namens de veteranen van De Ster. Onze nieuwe frisse wind in het doel: Marcel Frissen had de dag daarna communiefeest en moest dat toevallig op zaterdag al organiseren. Ruud Crutzen had de welbekende hernia. Keepersprobleem dus ….. of toch niet? Nee hoor. Superclubman Roger Damen (heel jaar al geblesseerd maar meer aanwezig dan de meeste spelers) gaf aan zelf altijd keeper te zijn geweest tot aan de A1. Hij verzuchtte “tsjaa, ik zal nu wel een ietsiepietsie zwaarder zijn maar mijn reactie is er nog”. Een nieuwe keeper werd geboren. Het wordt nu dringen aan het keepersfront. Letterlijk en Figuurlijk. We beschikken nu dus over 4 keepers en waar voor de voorhoede de leeftijd opvallend is, zijn dat voor onze keepers de kilootjes. Vanwege privacy redenen, noemen we de kilo’s niet maar als je Frank “de kat” Rutten niet mee telt (Frank waar zit je trouwens ??) gaat het gemiddelde over de 110 heen schat ik zo.

Roger d’n Daom dus in het doel. Piele laatste man, Neef Gerard daarvoor. Linksachter Marc Lacroix. Rechtsachter Willem Thewissen. Midden van rechts naar links: Misha, kleine Kel en Robert Lucassen. Voorin van rechts naar links: Robbie, Stef en Math de Caan.
HBC’09 voetbalde onverwacht goed verzorgd, zij leunden op een solide harde verdediging en probeerde er met snelle counters door het midden uit te komen. Door het midden ja, want langs de sterbacks is niet veel te halen. Ongelofelijk degelijk en spijker spijker hard. Maar ja, de eerste 5 kansen waren toch voor ons. Mooi draai, kap, kluts en solo werk van Robert. Typische Conjour acties van Stef (wiens zoontjes Cisco en Sem beiden door Fortuna zijn aangenomen). Regelmatig opduiken van voorstopper Gerard voor het vijandelijke doel. Keiharde knallen en mooie cross passes van de Kel. Technische hoogstandjes van Robbie van der Linden. Helaas echter geen doelpunten. Doelman Damen redde aan onze kant een aantal keren heel bekwaam maar moest uiteindelijk capituleren toen de HBC spits na een mooie combinatie helemaal alleen voor hem kwam. Deze spits had nog nooit zo’n klein doel gezien. Dat was echter optisch en kwam door het postuur van Roger. Die raakte de bal wel nog maar de 1-0 stond op het scorebord. In de aanval daarop besloot Math Caanen dat hij warm genoeg was. Hij pikte de bal op het middenveld op, daagde zijn tegenstander uit welke een stapje in zijn richting zette en weg was Math. Dames en heren hij is nog steeds razendsnel! Deze eerste sprint was veelbelovend. Hij knalde er zo 3 spelers helemaal uit, moest nog eens extra aanzetten om de bal binnen te houden en toen ………….. hoorde hij een “knapje”. Voorzichtigheidshalve stopte hij maar om straks, half juni, de afscheidswedstrijd van Peter Janssen mee te kunnen maken. RUST

Robert Lucassen en Rob van der Linden ruimden het veld voor Will Leurs en Ron Marchal. De Ster begon weer uitstekend. Op rechts braken steeds Ron of Willem door na mooie combinaties met Misha. (red: soms breken ze ook samen door en dan scheld Ron altijd op Willem). De kleine Kel heerste op het middenveld. Robin Janssen was overal. Marc Lacroix bestreek de hele linkse kant en Piele was het absolute slot op de deur. Een verdwaald schot van HBC eindigde achter het doel in het bos. Roger ging de bal halen maar bleef wel erg lang weg. Toen we gingen kijken wat er gebeurd zou kunnen zijn, bleek dat onze doelman rustig zat te poepen in de bosjes. Toch zenuwachtig waarschijnlijk.

Aan de andere kant wist Stef Conjour een mooie pass van Ron op de borst te controleren, hij draaide zich om en joeg de bal in de touwen. Weliswaar via de kont van de laatste man maar toch, Sef …. Dit was nummer 33 van dit jaar. Het geluk duurde niet lang. Wederom een mooie combinatie van HBC met een buitenspelluchtje waarvan onze grensrechter Willie Worms altijd zegt “mooie acties laat ik door gaan” eindigde achter de uitgepoepte en 4 kilo lichtere Sterdoelman. 2-1. Shit, weer aan de bak want verliezen mag geen optie zijn. En toen kwam het moment van de wedstrijd. Houd u vast.

De kleine Kel penetreerde door het midden en besloot spits DJ Will Leurs keihard op borsthoogte aan te spelen. Will had geen tijd om die bal te stoppen want de Kel schoot gewoon keihard tegen hem aan. De bal kreeg een vreemd effect nadat hij Will raakte (recht omhoog) en onze DJ draalde niet lang, atletisch als hij is maakte hij een salto naar achteren zoals alleen AOW-ers dat kunnen. Een perfecte rückfallzieher was het gevolg en de bal ketste hard via de binnenkant van de paal in het doel 2-2. Het doelpunt van het jaar. Nadat wij Will hadden uitgelegd dat hij gescoord had, was hij dolgelukkig. En wij ook want dit punt was minimaal verdiend.

Tijdens het douchen bleek dat Piele nog geen schaamhaar heeft en daarna zijn we verwend door HBC met soep, frites, vlammetjes en broodjes. Waarvoor dank HBC.

Volgende week is het 75 jarig jubileum, wij verheugen ons op de wedstrijd tegen de Fortuna veteranen maar zeker ook op het feest daarna. Dan zullen we genieten van de muziek van DJ Will want we hebben unaniem besloten dat hij nu, op zijn hoogtepunt, moet stoppen.

Sterman Jan.

rksv de ster walking football 2018 1x250

ster webshop links 250

blessurehulp left banner

De Ster Nieuwsbrief - Blijf op de hoogte!

Deze website maakt gebruik van cookies om voorkeursinstellingen bij te houden en analytische cookies om de website te optimaliseren.