Wedstrijdverslagen

Vandaag, 10 oktober 2015, landden de goddelijke kanaries van De Ster F4 op Munstergeleen Airport. De mannen uit Rio de Janeiro moesten de derde pot van dit seizoen spelen tegen de eveneens geel zwarten van SVM. Zou het onze Braziliaantjes lukken om wederom ongeslagen te blijven en de volle buit mee te nemen naar het Steinse Copa Cabana?

De trainers Peter “Louis” Paes en Stan “Guus” Ortmans hadden onze helden in ieder geval goed geprepareerd. De maandagtraining was perfect, iedereen aanwezig, vlekkeloze training.  De bijzonder woensdagtraining met veel tranen was al een teken aan de wand. Iedereen, behalve Ian die ook karateka is, was aanwezig. Tranen vloeiden, als gezegd, rijkelijk op deze training. En tranen zijn een van de tekenen van een winnaars mentaliteit. SVM zou het gaan voelen.

De goddelijke geel zwarte kanaries streken tegen 9 uur neer op het SVM complex. Het legioen was dolenthousiast maar moest respecteren dat het moment “trainers en spelers apart” ging naderen. Braaf ging men aan de koffie toen Stan en Peter onze helden gingen prepareren voor deze niet onbelangrijke match. De Ster F4, ongeslagen koploper, tegen SVM F2, de gevaarlijke runner up.

De mannen uit Rio kwamen gefocust de kleedkamer uit. Gejoel langs de kant. Honderden jonge Munstergeleense meisjes, in leeftijd variërend van 6 tot 8 jaar hadden kaartjes weten te bemachtigen en wilden graag onze jongens aanraken, even zweet ruiken, even kijken, even schreeuwen ……. En vooral dat laatste gebeurde. Uit honderden meisjes kelen klonken de namen van de Sterhelden. Luid werden Tren, Ian, Casper, Dylano, Jarno, Mika, Dyon (met y grek), Axel en zelfs Bram (die er vandaag niet bij kon zijn) toegejuicht. Onze mannen, onze absolute helden werden er niet koud of warm van. Zij betraden gefocust en met ijzige gezichtjes de pitch.
F4 1

Scrimmage voor het sterdoel, na snoeihard verdedigingswerk pikt Dyon de bal op om de aanval die 0-1 betekent, in te leiden. Noot redactie: de jeugdige vrouwelijke aanhang staat achter het andere doel

 

Vanaf de start van de wedstrijd zou blijken dat het geen “walk over” zou worden. De Munstergeleense jongens kregen niet alleen hagelslag op de boterham. Zij waren gemiddeld een centimeter of 10 langer dan de onzen. De onze waren echter sneller, sluwer, mobieler, beter ……..
Toch duurde het langer dan normaal voordat de Brazilianen van Stein dit ook in doelpunten uitdrukten. Het was Casper Raeven die de bal een metertje of 10 voor het vijandelijke doel opving en zag dat de goallie van Munstergeleen een beetje ver voor zijn doel stond. Casper zijn Bergkamp stiffie over de verdediging  en de doelman heen betekenden de 0-1.  De grootste fan van Casper was zijn in augustus overleden opa. Ik weet zeker dat opa in de hemel heeft staan juichen voor dit wonderschone doelpunt van zijn kleinzoon.

F4 2

Doelpunt Casper Raeven “stiffie van het jaar”. Noot redactie:  De aanwezige jonge meiden staan achter het andere doel.

Nu was de toon gezet en Mika maakte er, na enorm veel en goed storend werk van Jarno, snel 0-2 van. Munstergeleen bleef echter gevaarlijk. Zeker doordat zij steeds één mannetje (een grote blonde) gewoon tegen onze doelman lieten spelen. Ian zag dit gevaar en besloot niet meer op de bal te letten maar alleen deze reus te bewaken en hem boosaardig in de ogen te kijken. De dansende Ian voor de Munstergeleense spits was leuk om te zien. De jongen werd nerveus en besloot zijn verdediging te  gaan assisteren. Even later kon Mika, op aangeven van Axel, de 0-3 scoren. Rust.

De “aanleng” werd het best verorberd door Munstergeleen. Hun spelverdeler speelde zich knap vrij en knalde de 1-3 in de touwen. Een uitworp naar achteren kwam in de voeten van Mika terecht. Deze wilde het spannend houden en speelde hard terug op Tren. Deze terugspeelbal betekende 2-3 en het werd weer spannend. SVM rook bloed.  In een dergelijke fase van de strijd bewijzen zich de achterwaartsen van de F4 altijd. De mouwtjes gaan omhoog, de bekjes gaan op standje “ verbeten”, de jeugdige meiden achter het doel gaan nog harder gillen en onze jongens knallen erop alsof ze 75 euro per gewonnen wedstrijd krijgen. Tren stopte zeker 3 mooie ballen die menig keeper zou hebben laten passeren, Ian en Dylano blijken onpasseerbaar en schuwen het grote mes niet. Casper en Dyon zijn met hun snelheid het ideale verbindingstuk tussen aanval en verdediging. Het kon dan ook niet misgaan. Het was na een tikkie takkie aanval (Tren naar Dylano naar Ian naar Casper naar Dyon naar Axel naar Mika naar Jarno) waaruit Jarno de bevrijdende 2-4 scoorde. Snel daarna was de wedstrijd gelopen en gingen de 3 punten mee naar Stein.

F4 3

Doelpunt Jarno na een tikkie takkie aanval over alle schijven die aanwezig waren. Noot redactie: de aanwezige jeugdige meiden staan achter het andere doel

Nog één belangrijk moment zou volgen. De penalty van Dylano. Ging die erin dan had trainer Paes een vrolijke jongen in de auto naar huis. Ging die er niet in dan had hij een jongen in de auto die niet te genieten was. De mee gereisde ouders voelden de spanning ook heel goed aan. Trainer Paes stak van de zenuwen twee sigaretten gelijk in zijn mond. De meute volgde, met in gehouden adem, de penalty van Dylano. Die verdween hoog in het dak van het doel. Dylano juichte, de ouders juichten nog harder en trainer Paes …….die pinkte een traantje weg.

Na de wedstrijd namen onze jongens nog ruim de tijd om de aanwezige aanhang te bedanken. De meisjes vielen in bosjes flauw maar dat mocht de pret niet drukken …………De Ster F4 is de fiere koploper in hun klasse!!!

Sterman Jan 

 

hallenmasters left banner

rksv de ster walking football 2018 1x250

ster webshop links 250

De Ster Nieuwsbrief - Blijf op de hoogte!

Deze website maakt gebruik van cookies om voorkeursinstellingen bij te houden en analytische cookies om de website te optimaliseren.