Overig Ster nieuws

De walking stars hebben een serieus strategisch plan. Dat geeft antwoord op de vraag “waar willen we staan over 5 jaar?”. En dat liegt er niet om. De verdiende selectie van deze groep wandelvoetballers om aan het WK walking football deel te nemen, is prima. De mannen van Stein/Maasmechelen willen echter op het podium staan.


Doorselecteren is dus geen modewoord maar de keiharde realiteit. En dat gebeurde ook. Steef van der Woude, Ron Marchal en nog een aantal minder bekende namen liepen uit contract en kunnen zich oriënteren op een andere club. De selectie moest wel aangevuld worden. Heuse zomeraankopen waren het gevolg.

Het technisch management is razend enthousiast over de man die we uit het diepe zuiden, de hak van Italië, konden contracteren. Steeds speelde hij op het hoogste niveau in alle landen waar hij vertoefde. Het is een globetrotter, een metroman en waarschijnlijk een womanizer die in meerdere competities zijn opwachting maakte. Frankrijk, Spanje, België en natuurlijk Italië kennen op voetbalgebied geen geheimen meer voor Renato Morganti. Thans woont hij in het rustige Maasmechelen en is hij de buurman van die andere ex prof en voetbalmiljonair Mon Hamers. Sedert dit seizoen laat hij onder de voetbalnaam “Renato”, in Stein zien de Ronaldo van het wandelvoetbal te zijn. Het is en wordt smullen van het surplus aan techniek van deze man. Zijn stijl is een beetje een combinatie van Simon Tahamata en Luigi Riva met een vleugje Enzo Zecca.

Niet minder enthousiast is het technisch kader over aankoop nummer 2. Deze aankoop werd, zoals de naam het al verklapt, in Oost Europa gescout. Onder de rook van Dresden in het voormalige Oost Duitsland werd een deal gesloten met Herr doktor Han Snellings. Zijn voetbalopleiding kreeg hij in het roemruchte PoetSjinne tegen de grens met Polen. Herr doktor Han Snellings bleef (in tegenstelling tot Renato) steeds zijn Heimat trouw. Hij zweert bij 3 glazen melk per dag en heeft contractueel laten vastleggen dat hij nooit heeft deelgenomen aan het nationale doping programma.
Han is een goede, gründliche, stevige speler met overzicht. Herr doktor Snellings beweegt zich over het veld als een combinatie van Berti Vogts, Felix Magath en Günther Netzer. Onmiskenbaar is hij in zijn doen en laten ook beïnvloed door zijn idool  Mathje “buitenkant voet” Habets.

Noot van de redactie. Helaas zijn beide aanwinsten op de eerste trainingen tegen het eenmans - destructie bedrijf “Pierre van Oyen” aangelopen. Ze kampen beiden met fysieke malheur. Maar ja dan moeten ze maar niet zoveel hagelslag op de boterham eten maar leverworst. Na september zullen beiden naar verwachting weer fit zijn.

De laatste aanwinst is de enige waar we een foto van hebben. Het is wellicht ook het meest bijzondere verhaal en, dat moet er bij gezegd, een solo actie van John “Raiola van de spén” Smeets. Deze speler is geboren in Argentinië. Om precies te zijn in de sloppenwijk van Buenos Aires. Als  jongste zoon in het gezin Lombriz (Spaans voor regenworm) werd hij liefkozend Pedrito genoemd, Pedrito Lombriz. Een tenger en mager kereltje dat al gauw de bijnaam “el flaco” (de magere) kreeg. Voetballen leerde hij op blote voeten, als kind tegen de grote jongens. Maar hij weerde zich kranig, niet zo handig aan de bal maar voetig was Pedrito wel. Zijn vlijmscherpe dodelijke tackels waren al befaamd in zijn kleutertijd. In de sloppen is de wereld hard, pa en ma Lombriz konden die extra mond niet voeden en zo kwam Pedrito in Nederland terecht. Hij vond een warm nest in de Valderstraat te Stein. Voetballen ging hij bij De Ster. Pedrito Lombriz integreerde razendsnel. Natuurlijk werd zijn naam aangepast. Pedrito werd Peter en Lombriz (regenworm) werd op zijn Steins “de peerlink”.
En als Peter de Peerlink zou hij bij De Ster uitgroeien tot een fenomeen. Zoals gezegd, niet echt handig met de bal maar deste voetiger. Al tackelend met uitschuifbare benen baande hij zich een weg naar het eerste elftal. “El flaco” werd “de spijker” en “het mes” maar iemand die deze speelwijze hanteert wordt natuurlijk nooit echt oud op het plein.

peter peerlins walking

 Al voor zijn dertigste scheurde Peter (toen hij Willem Thewissen wilde foppen) een spier af in het bovenbeen. Geblesseerd haakte hij af om op bestuurlijk vlak grootse dingen te gaan doen voor zijn club RKSV De Ster. In zijn hoogtij dagen werd hij zelfs prins van Stein. Zijn lange haar in een permanent en getooid met dikke gouden kettingen leek hij een artiest. Vandaar ook, vanwege de gelijkenis, de eervolle bijnaam “Frans Theunis zônger baard”. Nu ruim 30 jaar en veel fysiotherapie later is zijn blessure geschiedenis. Peter de Peerlink is terug op het veld. Zijn eerste training zit erop. Allemaal wat onwennig natuurlijk maar voetballen verleer je nooit is een van de credo’s van John “Raiola van de spén” Smeets. De peerlink heeft echter steeds gespeeld met echte Steinse kinkels en staat nu zomaar tussen vele nationaliteiten. Daar zijn onze Italiaanse vrienden, onze Poolse vrienden, onze Belgische vrienden enzovoort. Echte buitenlandse voetbalnamen als Prisco Merola, Enzo Zecca, Michel Lioi, Robert Walczack, Edjou Radomski maken de ingetogen Peter de peerlink nerveus. Met open mond keek hij naar de snelste man die het wandelvoetbal kent, de Sloveen Pouly Vidic. Een man die zo snel is dat hij soms zijn eigen naam vergeet. Maar goed, na de eerste training is Peter duidelijk gemaakt dat het niet de bedoeling is om op te knieën kruipend te wandelvoetballen en dat de bal aan de voet moet plakken. En eerlijk is eerlijk ………….. Pedrito Lombriz of te wel Peter de Peerlink pikt het goed op. Hij zal zich zijn weg naar de top banen. Net zoals de walking stars van De Ster.

Want wandelvoetbal is veel meer dan alleen voetbal ………..

Sterman Jan

rksv de ster walking football 2018 1x250

blessurehulp left banner

De Ster Nieuwsbrief - Blijf op de hoogte!

Deze website maakt gebruik van cookies om voorkeursinstellingen bij te houden en analytische cookies om de website te optimaliseren.